Na het Isstjärnan ijsfestival

De afgelopen weken werden we geconfronteerd met een bloggers dilemma. Over het algemeen gebeuren er genoeg dingen in ons leven  om af en toe een artikel over te posten. Maar als er echt iets heel groots en belangrijks gebeurt, iets waar dus ook veel over te melden valt, dan is er geen tijd om erover te schrijven. Daarom hebben we de afgelopen tijd niets meer gemeld over het Isstjärnan ijsfestival wat wij mede organiseerden en nu is er eigenlijk veel te veel over Isstjärnan te melden.

Een samenvatting dus maar.

Kort na nieuwjaar

We beginnen met ijs te “oogsten” dus bijna ieder weekend op het ijs aanwezig en helpen met ijs uit het meer halen en verder natuurlijk fotograferen en filmen.

Half  januari

De eerste workshops op het ijs. Zie ook onze post over Chalmers en de Dagis

Begin februari

Het terrein begint vorm te krijgen en er moet heel veel sneeuw geruimd worden. Een ongelofelijke hoeveelheid hulp komt van de lokale bevolking.

Derde week februari

Isstjärnan is officieel begonnen en bijna 70 leerlingen van de Hällefors Folkhögskolan werken aan sculpturen op het ijs. De eerste kunstenaars zijn ook gearriveerd.

Laatste week februari

De tweede week van Isstjärnan en het festival is in volle gang. De vliegeraars uit Nederland hebben enkele succesvolle vliegerdagen. Vooral dinsdag en woensdag waren extra zonnige dagen.

Jack Breed is met hulp van Alida Beekhuizen volop bezig met haar slang. Het is goed te zien dat Kasper en Anne Charline in korte tijd het werken met ijs in de vingers hebben gekregen. Fernando is klaar met zijn voorbereidingen en zijn “leaving traces” bloemen toveren iedere keer weer een verraste glimlach op de gezichten van de bezoekers. De familie van Boeckel is met vijf man bezig aan hun ” verloren gezichten ” project. Een project dat vanaf de eerste dag al fascinerend was.

Robert Jan Leerink werkt aan zijn onderzeeër, een project met een knipoog naar Captain Benny Sörensen. de captain is een van de organisatoren en dankt zijn bijnaam aan de vlotvaarten die hij verzorgd over de Svartälven rivier.

Ronnie Holst is dan al ruim klaar met zijn spookhuis en gedurende het festival is zijn project uitgegroeid tot een samenwerking met onze buurvrouw. Zij kwam samen met haar man al ver voor het festival begon een paar blokken ijs halen. Ze heeft die in haar voortuin tot een sculptuur bewerkt en daarna weer teruggebracht naar het festival terrein om samen met Ronnie Holst een compleet project te realiseren.

27 februari

De laatste dag van Isstjärnan. Beetje sneeuw en helaas de eerste dag met temperaturen rond nul. Geen problemen met de sculpturen maar op een paar plekken kwam er wat water op het ijs te staan . Er moest dus wat geïmproviseerd worden met sneeuw dammetjes en planken. Maar het allerbelangrijkste is dat er de hele dag constant bezoekers waren die ondanks het niet zo prachtige weer Isstjärnan kwamen bezoeken. Om zes uur begon de slotavond. Alles was prachtig verlicht met marchallen. De burgemeester verzorgde het openings woord en daarna ging het echt loos. Alle kunstenaars en hun werk werden aan het publiek voorgesteld geaccentueerd door vuur effecten van Robert Jan Leerink en Olov Nylander. Vervolgens was er een optreden van vuurkunstenaars uit Örebro begeleid door live muziek van de band van de Kulturskolan. De avond werd afgesloten door een grote groep sneeuwscooters. Onder leiding van Rikard kwamen zij met hun grote lichten in formatie over het meer aan rijden en vlakvoor het Isstjärnan terrein stelden zij zich op in een rij. Een laatste vuureffect van Nylander was het definitieve einde van deze mooie show. Veel bezoekers bleven nog lange tijd de verlichte sculpturen bekijken.

Na het festival

Na de slotavond bleek Isstjärnan nog steeds niet echt afgelopen. Het was de hele week erg mooi weer en er kwamen steeds bezoekers om de sculpturen te bekijken onder het genot van koffie uit zelf meegebrachte thermoskannen.

Tijdens het festival heb ik elke dag een video update op youtube geplaatst. Het bleek een groter succes dan ik had gedacht.Ik kreeg iedere dag commentaar op het filmpje van gister. De Folkhögskolan begon zelfs iedere dag met het filmpje op de beamer voordat men weer op het ijs aan het werk ging.

Hier is de link naar het Isstjärnan youtube channel. De dagelijkse video verslagjes en een aantal filmpjes van de voorbereiding.

Tot slot

Alles bij elkaar was het een ongelofelijke ervaring om aan dit festival mee te werken. Het was en is nog steeds een prachtige inburgerings cursus. Ik heb heel veel nieuwe mensen leren kennen en een heleboel mensen beter leren kennen.

Als je vragen hebt over Isstjärnan 2011, aarzel dan niet om contact met ons op te nemen.

En natuurlijk nog wat plaatjes. De luchtfoto’s zijn gemaakt door Henk Breedland, met hulp van Menno Bos en Erik Wietzes.

Hurtigtorpet

Hurtigtorpet is een sportfaciliteit net buiten Hällefors.

Er staat een groot clubhuis waar diversen wandelroutes zijn uitgezet. In de zomer zijn het voornamelijk de atletiekclub en de wandelgroepen die er gebruik van maken. In de winter zorgen zij voor loipes en zijn het dus voornamelijk langlaufers die er komen. Het clubhuis wordt ook verhuurd voor feesten tot 100 personen, er is een restaurant en een sauna. De sauna is ook voor niet-leden te huur.

Vorige week vrijdag zijn wij met 3 klassen van de SFI daar gaan langlaufen. Het was de hele week vrij koud omdat er een harde wind stond, maar vrijdag was het ideaal, geen wind en een stralende zon. Iedereen had er zin in.

We konden schoenen en ski’s lenen, dus iedereen naar de “voorraad” kamer. We waren met 33 personen, alhoewel er een behoorlijke voorraad schoenen was, waren de maten 39 tot 44 snel weg en dus moesten we in 2 groepen gaan.

Dat was geen probleem want iedereen vermaakte zich wel in de stralende zon met de capriolen van de beginnende skiërs. Bijna iedereen komt uit Somalië of Afghanistan en hadden nog nooit op ski’s gestaan. Er werd erg veel gevallen en alhoewel de toeschouwers dan steeds hard riepen werd er niemand boos en lachten ze gewoon mee.

Aan het eind van de morgen gingen we allemaal richting vuurplaats waar we konden nakletsen onder het genot van een drankje en natuurlijk de gegrilde worstjes.

Ev.

Het voorjaar begint

Na ruim 3 maanden binnen gezeten te hebben, zijn de poezen vandaag voor het eerst weer buiten geweest. Het was lekker zonnig en daarom gingen we buiten koffie drinken. We hebben een plaatsje geschoven van 4 x 4 meter waar je heerlijk kunt zitten. Luusje ging mee naar buiten. Na een tijdje op de trap gezeten te hebben ging ze op onderzoek uit. Later kwam Tummie ook, zij ging meteen op een bankje zitten, Luus sprong daar ook op en de gebruikelijke ruziet’jes begonnen. Gezellig, het voorjaar is in ieder geval voor de poezen weer begonnen.

Ev.

Vast

Het gebeurd iedereen een keer.

Vanmorgen lekker tijdig boodschappen gaan doen en omdat het mooi zonnig weer was, dachten we : we rijden terug langs het meer ipv over de weg. We dachten dat de sneeuwschuiver die hier door de straat rijd ook dat hele pad meenam.Helaas na 6 kilometer werd de weg erg slecht, veel sneeuw, een smal pad en diepe sporen. Je kunt daar nergens keren dus bleven we maar doorrijden. Paul had nog steeds veel vertrouwen in onze auto met de “spijker-banden”.

Na 2 diepe gaten kwam de derde en daar bleven we helaas in steken. We hadden geen schep achterin en konden dus niks beginnen. Er woont daar niemand in de winter dus de enige oplossing was dat ik naar huis zou lopen (ong. 2 1/2 km.) en daar een schep zou gaan halen.

Zo gezegd zo gedaan. Na veel sneeuw scheppen het weer geprobeerd maar er draaide maar 2 wielen.(Bij onze auto moeten ze allemaal draaien) De hele onderkant van de auto werd “opgetild” door de harde sneeuw en de wielen hadden dus geen grip meer. De weg was zo smal dat je amper met de schep onder de auto kon komen waardoor het een hele klus werd. Weer geprobeerd te starten, maar het lukte weer niet om eruit te komen.

Uiteindelijk Alexander, onze buurman gebeld om te vragen of hij met z’n quad ons eruit zou kunnen trekken. Hij zou met een half uurtje komen. Wij nog ijverig doorgeschept en gelukkig zijn we uiteindelijk met de hulp van Alexander en het duwen van de buurvrouw (die langs kwam wandelen) en mijzelf eruitgekomen. 100 meter verder was het pad wel geschoven en dus zijn we na een paar uur veilig thuisgekomen. Wel vermoeiend.

Ze zeggen hier in Zweden altijd dat je pas een echte Zweed bent als je een keer van de weg gegleden bent.

Ik vind dat vastzitten midden op de weg ook geldt.

Ev.

Het begint bijna.

Het sneeuw en ijs winterfestival Isstjärnan staat inmiddels trappelend van ongeduld in de startblokken. Zondag arriveren de eerste kunstenaars en maandag zullen ze hier op het meer aan de slag gaan. Op de Isstjärnan website heb ik de informatie over de ons bezoekende kunstenaars bijgewerkt.

Ik kijk ondermeer uit naar het werk van Fernando Rubio Ahumada. Ik ben erg benieuwd hoe zijn “Leaving Traces” project hier op het ijs zal uitpakken. Tot nu toe heeft hij zijn project alleen in zuidelijk landen uitgevoerd. Ik ben nieuwsgierig hoe hij het verschil tussen de bezoekers zal ervaren en wat de invloed van de koude omstandigheden op zijn project zullen zijn.

Ondertussen zijn we hier eigenlijk iedere dag wel bezig met de voorbereidingen. Soms de hele dag en andere keren maar een paar uurtjes. Bespreking bij de burgemeester. Ontvangen van bezoekers op het ijs die inmiddels al regelmatig langskomen. Affiches maken, affiches bij de drukker ophalen die ze gratis voor ons drukt. Filmpjes maken op youtube zetten. Bij het vandrahem zijn de eerste bezoekers al gearriveerd. Stroom generator ophalen die we via Benny mogen lenen.

Afgelopen weekend waren het weer lange dagen op het meer. Voor het eerst hadden we een beetje pech. De week ervoor was er erg veel sneeuw gevallen. Dat lijkt mooi maar heeft voor het ijs twee grote nadelen. Het gewicht van de sneeuw is zo groot dat lastig is om het met sneeuwploegen weg te krijgen. Het tweede is dat wanneer de sneeuw in hopen op het ijs dat er een groot gewicht op het ijs drukt. Wanneer Benny en Sico de zaag in het ijs zetten om er weer meer blokken uit te zagen drukt de sneeuw het ijs omlaag duwt en komt er dus veel water omhoog. De gevolgen zijn behalve natte voeten, ook veel zwaarder werk en grotere risico’s omdat het wak niet meer goed te zien is. Daarom moeten ze dus voorzichtiger en langzamer werken.

Ik heb van die zaterdag een filmpje gemaakt.

De zondag daarop was het heerlijk zonnig weer. De zaag en sneeuwploeg mannen hadden een dagje vrij genomen. En dat gaf ons mooi de tijd om van het mooie weer te genieten en weer een heleboel bezoekers rond te leiden. Enkele konden zich niet inhouden en wilde alvast beginnen met ijs sculptuur projecten.

Twee weken geleden kregen we bezoek van een Dagis (kleuterschool) op het ijs. Nog een filmpje.

Dat was het weer even wat betreft Isstjärnan. Reken er maar op dat we de komende weken niet veel anders te melden zullen hebben.

En hier volgen weer wat plaatjes van afgelopen weekend.

Sneeuw, veel sneeuw.

Eergister heeft het hier heel veel gesneeuwd. Vorig jaar hebben we geleerd dat je in zo’n geval het beste tijdig kunt beginnen met sneeuwruimen. Als het laagje nog maar 5 cm is kan je het nog makkelijk met de hand schuiven. Woensdag hebben we dat dus wel drie keer gedaan. Het goedkope sneeuwschuif gereedschap van vorig jaar is inmiddels vervangen door goede spullen.

Maar nog geen machine, onze overbuurman loopt wel achter zo’n sneeuwblazer, maar hij is niet veel sneller klaar dan wij.

Al die verse sneeuw levert in ieder geval weer fraaie plaatjes op.

Isstjärnan, De IJsster

Isstjärnan, Zweeds voor “de IJsster”, is de naam van een winterfestival dat dit jaar voor de tweede maal word gehouden op het Sörälgen meer vlakbij ons huis. Ik heb het er al een keer over gehad, maar het word tijd dat ik er meer over uitleg.

Tijdens Isstjärnan dat van 15 tot 27 februari plaats vind, is er van alles te doen en te beleven. Er komen kunstenaars uit België, Spanje, Nederland en Zweden om met ijs en sneeuw te werken. De reddingsdienst komt een demonstratie geven over diverse technieken die je kunt gebruiken om te helpen bij ongevallen op het ijs. Er word een schaats baantje voor kinderen aangelegd. Er komen vliegeraars uit Nederland die, behalve het geven van demonstraties gedurende het hele festival , ook deel uit zullen maken van de eind show op de 27e februari. Gedurende het festival is er gelegenheid om aan workshops deel te nemen.

Dit jaar zijn wij met ons bedrijf Mandemekee een van de vier organisatoren van Isstjärnan. Samen met Uta Riedel van Sikfors Herrgärd, Els en Sico Dob van Hällefors Vandrarhem Älghornet, Benny Sörensen van Good4U en een heleboel vrijwilligers uit de buurt, zijn we aan het werk om het festival tot een succes te maken. Het is voor ons een geweldige kans om hier aan mee te kunnen werken. We ontmoeten weer veel nieuwe mensen en samen op het ijs bezig zijn is een mooie gelegenheid om veel Zweeds te spreken.

We zijn al weer volop bezig op het ijs. Er moet sneeuw geruimd worden en er moeten natuurlijk heel erg veel blokken ijs uit het meer gehaald worden. Daarbij is de hulp van vrijwilligers onontbeerlijk. Ze zijn in grote getalen met quads en sneeuwscooters aanwezig om de blokken ijs te transporteren en sneeuw te ruimen. Tegelijkertijd is Sörälgen een soort ontmoeting plaats aan het worden. Het hele weekend is het een komen en gaan van belangstellenden, die komen kijken hoe het er mee staat. Er waren zelfs mensen uit Örebro op visite.

Vorige week is er al een groep van bijna 40 studenten van de Chalmers University uit Gotenburg langs geweest voor een workshop, het was voor hen een geheime opdracht. Het enige dat ze wisten was dat ze buiten meubelen en verlichting moesten ontwerpen. Pas toen ze bij het meer aan kwamen bleek dat ze dat van ijs moesten maken.

Mocht je nog geen plannen hebben voor de voorjaarsvakantie, denk dan eens aan een weekje Hällefors met ons festival Isstjärnan en op de 27e de grote slotshow.

Rond diezelfde periode vind er nog een ijsfestival plaats hier vlakbij. In Grytthyttan organiseert EuropeanArtists ook een sneeuw, ijs en kunstfestival onder de naam Isflamma. Dat is dus nog een extra reden om deze kant op te komen.

Hierbij nog wat linkjes betreffende het Isstjärnan winterfestival:

En natuurlijk weer wat plaatjes.

Wolven en nog het een en ander.

Om maar meteen met het spectauclairste te beginnen, ik hoorde gister dat er wolven zijn gesignaleerd in Sikfors. Uta van Sikfords Herrgård vertelde dat iemand sporen had gevolgd. De wolvensporen liepen vanaf de overkant van het beekje tot achterin de tuin van de Herrgård.

Maar goed dat klinkt spectaculair maar wij merken er natuurlijk niet zoveel van. Voor ons is de winter vooral mooi en gelukkig nu een stuk minder koud. Het is nu overdag zelfs maar -8 graden. Vergeleken met de -24 van afgelopen weken voelt dat wel een heel stuk aangenamer. Helaas wat minder zonnig, maar ook dat heeft weer voordelen. Omdat het bewolkt en een beetje mistig is, worden de bomen en struiken met een iedere dag dikkere laag rijp bedekt. Dat ziet er sprookjesachtig mooi uit. de hele natuur is gehuld in zachte grijs tinten en alleen de rode huizen zorgen voor wat kleur accenten.

Van de week hebben we bij de Hällefors Folkhögskolan een presentatie gehouden van ons Isstjärnan ijsfestival. De studenten gaan een project doen tijdens het festival. Het was een erg inspirerend bezoek voor zowel ons, als organisatie, maar ook voor de studenten. Zij gaan op school al diverse projecten opzetten die zij straks op het ijs verder kunnen uitwerken. Kortom weer een mooi voorbeeld van het feit dat zo’n festival de hele gemeenschap inspireert. We zijn er trots op dat de Folkhögskolan met ons meedoet.

Ondertussen inspireert komende festival mij ook. Ik ben al druk aan  het experimenteren  op platen ijs. Dat is een voordeel als je hier woont. De hele tuin staat vol met diverse bakken waarin we ijsblokken en platen maken.

Winter wandelingetje

Vandaag hadden we weer mooi weer. In deze tijd van het jaar moet je het er van nemen als de zon schijnt.

Om kwart over drie is de officiële zonsondergang. Het schemert wel nog tot vier uur maar dan is het ook echt donker. Wij grepen dus de kans en hebben om 13.00  uur nog even een wandeling gemaakt.

Dat het mooi was moeten de plaatjes maar vertellen.

Paul

Wintersport vakantie in eigen land.

Inmiddels zijn de kerstdagen en oud en nieuw alweer achter de rug, dus de hoogste tijd voor een update.

12 December vertrokken wij voor een tripje naar Nederland. Dat was druk, vermoeiend en heel erg leuk. Terwijl we hier vertrokken met temperaturen boven nul eindigden we in Nederland met sneeuwstormen en zware vorst, het kan verkeren. Maar zoals gezegd het was heel fijn om weer veel familie en vrienden te zien. En voor wie mee leest;  iedereen nog eens heel erg bedankt voor alle hartelijke en lieve ontvangsten en al het lekkere eten. (you know who you are). De reis naar huis naam een dagje langer in beslag vanwege de sneeuwstormen in noordnederland en Duitsland.  Het blijft goed te merken dat we allebei weer blij waren thuis te zijn. Zweden en ons huis hier voelt wel echt als thuis dus.

Thuiskomen betekende wel meteen weer sneeuwruimen, een routine die we nog goed van vorig jaar kende. Het beste is om de sneeuw weg te hebben voordat er teveel over gereden of gelopen is. In ieder geval een goede gymnastiek oefening.

Op  2e kerstdag hadden we een vol huis met Nederlandse vrienden en onze Finse buren. Een lopend buffet lunch met voor elk wat wils. Het was gezellig.

Het is was erg koud de afgelopen dagen. Zelfs overdag af en toe meer  dan 20 graden vorst. De ijskandelaars die we maken hebben zelfs tot gevolg dat de emmers breken van de kou. Dat hebben we nog nooit mee gemaakt.

Voor oudjaar hadden we net als vorig jaar samen met onze buren Tom en Maaike de hele straat uitgenodigd voor een straatfeestje. We hadden geluk dat het een stuk minder koud was dan we de laatste dagen gewend waren. Met weinig wind en een fors vuur is -10 graden helemaal niet koud. Het was een gezellig feestje, waar vrijwel iedereen uit de straat kwam opdagen.

O ja.. allebei de vuurpijlen waren erg mooi

Verder ben ik tussen door steeds druk met Isstjärnan, een sneeuw en ijsfestival waar we aan meewerken. Ik schrijf daar binnenkort wel wat meer over maar voorlopig vind je op de website wat meer informatie en een filmpje van vorig jaar.

Hier nog wat plaatjes van de afgelopen tijd.

Paul