Het begint bijna.

Het sneeuw en ijs winterfestival Isstjärnan staat inmiddels trappelend van ongeduld in de startblokken. Zondag arriveren de eerste kunstenaars en maandag zullen ze hier op het meer aan de slag gaan. Op de Isstjärnan website heb ik de informatie over de ons bezoekende kunstenaars bijgewerkt.

Ik kijk ondermeer uit naar het werk van Fernando Rubio Ahumada. Ik ben erg benieuwd hoe zijn “Leaving Traces” project hier op het ijs zal uitpakken. Tot nu toe heeft hij zijn project alleen in zuidelijk landen uitgevoerd. Ik ben nieuwsgierig hoe hij het verschil tussen de bezoekers zal ervaren en wat de invloed van de koude omstandigheden op zijn project zullen zijn.

Ondertussen zijn we hier eigenlijk iedere dag wel bezig met de voorbereidingen. Soms de hele dag en andere keren maar een paar uurtjes. Bespreking bij de burgemeester. Ontvangen van bezoekers op het ijs die inmiddels al regelmatig langskomen. Affiches maken, affiches bij de drukker ophalen die ze gratis voor ons drukt. Filmpjes maken op youtube zetten. Bij het vandrahem zijn de eerste bezoekers al gearriveerd. Stroom generator ophalen die we via Benny mogen lenen.

Afgelopen weekend waren het weer lange dagen op het meer. Voor het eerst hadden we een beetje pech. De week ervoor was er erg veel sneeuw gevallen. Dat lijkt mooi maar heeft voor het ijs twee grote nadelen. Het gewicht van de sneeuw is zo groot dat lastig is om het met sneeuwploegen weg te krijgen. Het tweede is dat wanneer de sneeuw in hopen op het ijs dat er een groot gewicht op het ijs drukt. Wanneer Benny en Sico de zaag in het ijs zetten om er weer meer blokken uit te zagen drukt de sneeuw het ijs omlaag duwt en komt er dus veel water omhoog. De gevolgen zijn behalve natte voeten, ook veel zwaarder werk en grotere risico’s omdat het wak niet meer goed te zien is. Daarom moeten ze dus voorzichtiger en langzamer werken.

Ik heb van die zaterdag een filmpje gemaakt.

De zondag daarop was het heerlijk zonnig weer. De zaag en sneeuwploeg mannen hadden een dagje vrij genomen. En dat gaf ons mooi de tijd om van het mooie weer te genieten en weer een heleboel bezoekers rond te leiden. Enkele konden zich niet inhouden en wilde alvast beginnen met ijs sculptuur projecten.

Twee weken geleden kregen we bezoek van een Dagis (kleuterschool) op het ijs. Nog een filmpje.

Dat was het weer even wat betreft Isstjärnan. Reken er maar op dat we de komende weken niet veel anders te melden zullen hebben.

En hier volgen weer wat plaatjes van afgelopen weekend.

Sneeuw, veel sneeuw.

Eergister heeft het hier heel veel gesneeuwd. Vorig jaar hebben we geleerd dat je in zo’n geval het beste tijdig kunt beginnen met sneeuwruimen. Als het laagje nog maar 5 cm is kan je het nog makkelijk met de hand schuiven. Woensdag hebben we dat dus wel drie keer gedaan. Het goedkope sneeuwschuif gereedschap van vorig jaar is inmiddels vervangen door goede spullen.

Maar nog geen machine, onze overbuurman loopt wel achter zo’n sneeuwblazer, maar hij is niet veel sneller klaar dan wij.

Al die verse sneeuw levert in ieder geval weer fraaie plaatjes op.

Wolven en nog het een en ander.

Om maar meteen met het spectauclairste te beginnen, ik hoorde gister dat er wolven zijn gesignaleerd in Sikfors. Uta van Sikfords Herrgård vertelde dat iemand sporen had gevolgd. De wolvensporen liepen vanaf de overkant van het beekje tot achterin de tuin van de Herrgård.

Maar goed dat klinkt spectaculair maar wij merken er natuurlijk niet zoveel van. Voor ons is de winter vooral mooi en gelukkig nu een stuk minder koud. Het is nu overdag zelfs maar -8 graden. Vergeleken met de -24 van afgelopen weken voelt dat wel een heel stuk aangenamer. Helaas wat minder zonnig, maar ook dat heeft weer voordelen. Omdat het bewolkt en een beetje mistig is, worden de bomen en struiken met een iedere dag dikkere laag rijp bedekt. Dat ziet er sprookjesachtig mooi uit. de hele natuur is gehuld in zachte grijs tinten en alleen de rode huizen zorgen voor wat kleur accenten.

Van de week hebben we bij de Hällefors Folkhögskolan een presentatie gehouden van ons Isstjärnan ijsfestival. De studenten gaan een project doen tijdens het festival. Het was een erg inspirerend bezoek voor zowel ons, als organisatie, maar ook voor de studenten. Zij gaan op school al diverse projecten opzetten die zij straks op het ijs verder kunnen uitwerken. Kortom weer een mooi voorbeeld van het feit dat zo’n festival de hele gemeenschap inspireert. We zijn er trots op dat de Folkhögskolan met ons meedoet.

Ondertussen inspireert komende festival mij ook. Ik ben al druk aan  het experimenteren  op platen ijs. Dat is een voordeel als je hier woont. De hele tuin staat vol met diverse bakken waarin we ijsblokken en platen maken.

Sofia Karlsson in Sikfors Herrgård

sofia Gisteravond kwam Sofia Karlsson met haar band naar Sikfors Herrgård.

Dit was een try-out van hun nieuwe toernee, Söder om Kärleken, die vandaag begint. Hier vind je wat meer over Sofia.

We waren erg benieuwd want wij hadden nog nooit van Sofia gehoord. Ze spelen Zweedse “volksmuziek” en ballades.

We werden om 18.00 door Uta, Oscar en vrienden verwelkomt met soep en broodjes.

Er waren ongeveer 70 personen. Om 19.00 begon het optreden boven in de conferentieruimte die voor deze avond leeg gemaakt was. Boven waren niet genoeg stoelen dus moesten mensen hun stoel vanuit de eetkamers beneden meenemen. Dit illustreert de ongedwongen sfeer van de avond. Het was iets groter dan een huiskamerconcert, maar had dezelfde sfeer. Sofia noemde het zelf voor de grap “een openbare repetitie”.

Het optreden was vanaf het begin tot het eind helemaal geweldig. Wat een energie en een vrolijkheid straalden ze uit. Niets ten nadele van de rest, maar ik was helemaal onder de indruk van de violiste, Emma Reid.

Paul heeft alles gefilmd, maar dit mag helaas alleen maar “intern” gebruikt worden, dus deze keer geen you-tube filmpje. Om dat leed te verzachtten dan maar het promotie  filmpje dat we dit voorjaar voor sikfors Herrgård maakte.

Ev.

.